We zijn al weer enige tijd terug van onze geweldige reis naar Indonesië. Na het zomerreces zijn we weer hard aan het repeteren en hebben ook al weer drie optredens achter de rug! Onze repetities zijngericht op onze jubileumvoorstelling van 10 november 2012in de schouwburg van Nijmegen. Wij hopen jullie daar natuurlijk allemaal te zien.
Nu is onze tour echt afgelopen. Vandaag gaat een groep terug naar Nederland. De rest van de groep waaiert uit naar, Noord-Bali, naar Lombok, naar Flores,naar Maleisie en er blijven ook koorleden achter in Sanur. De achterblijvers hebben vanmorgen de thuisgangers uitgezwaaid en ze veel sterkte gewenst met de kou in Nederland, kunnen wij ons nu niets bij voorstellen!
Wij willen jullie, de Reis mee volgers bedanken voor het lezen en bekijken van ons blog. Ook degene die reacties plaatsten bedankt daarvoor. Iedere morgen kijken of er nieuwe reacties waren. Fijn om te merken dat iedereen andersom ook blij is met nieuwe verhalen, foto's en filmpjes. Het stimuleert om het blog bij te houden. Helaas liet de techniek ons vorige week wat in de steek en ging het plaatsen van de verhaaltjes, de foto's en de filmpjes heel erg moeizaam. Nu staat alles erop, alleen de foto's en het filmpje van de afscheidsavond hebben jullie nog tegoed. We plaatsen deze zo spoedig mogelijk.
Nogmaals allemaal bedankt en tot ziens, horens of lezend waar dan ook.
Het zit erop! Wat hebben we veel gedaan. Wat een organisatie was deze hele tour. Petje af voor iedereen die dit mogelijk gemaakt heeft. Alles is prima verlopen. John bedankt, Coco bedankt, Wouter en band bedankt en Jan van Merapi bedankt en natuurlijk het koor niet te vergeten. Maar zeer zeker ook de aanhang. Er heeft zich een nieuw koor gevormd, het 'aanhang koor'! Op onze gezellige afscheidsavond waar veel leuke liedjes gezongen werden, bleek dat er veel talent schuilt onder de deelnemers. Ben leidde als ceremonielmeester de avond en deed dat uItstekend.
Op velerlei verzoek hierbij de tekst van het lied van het aanhangkoor. De tekst is van Jan van Maasakkers op de wijs van Cis Verdonk, lied van Gerard van Maasakkers.
Ik zal oe us wa gaan zingen
Het ga over 'n koor
Die gingen samen op tournee
En heel veel aanhang die ging mee
De reis die was soms slopend
Het schema soms wat krap
De coco was fantastisch
Sprak tot ons via de flap
Het kwam op het blog
En soms zelfs op de tv
Tussen warme tranen door
Zongen alle Indo's mee
En verlieten we 't hotel
Later vond het personeel
Lege strippen imodium
Het werd ons wat teveel
We hoorden heel veel toespraken
En tussendoor een lied
Helaas was Tilleke eens ziek
En daarom speechte ze toen niet
Maar Nico nam het over
Sprak elke Bobo toe
De president, de vice president, de rector, de conrector....
Voor iedereen een wooden shoe (van keramiek)
Het kwam op het blog etc....
John met z'n felle ogen
Hield heel het koor in toom
En met een typisch handgebaar
Bracht hij iedereen op stoom
Hij speelt op de viool hartverscheurend melancholiek
Maar zelfs deze kleine reus werd enk'le dagen ziek
Wouter louter emotie met 'n stem als een trompet
En samen met Frank, Anton en Njong
Jongens wat swingde het!
Het kwam op het blog....
En Jan ook niet vergeten
Regelt alles met een lach
En wat w'ook vroegen het lijkt verdomd wel
Of hij ons graag mag
En koor: bedankt voor alles
Jullie zingen heerlijk door
Maar onthoudt toch zeker een ding goed,
Zonder aanhang geen koor.
Met ons reisde mee twee 'groopies' uit Oldenzaal. Paul en Riny Amweg.
Paul droeg op de feestavond het volgende gedicht voor:
Donderdag 28 juni Schiphol, daar begon de reis
Op weg naar het Indo-Paradijs
Ruim80 mensen en de stemming zat er al aardig in
Lachende gezichten, eenieder had het naar de zin
En daar stonden wij... Mijn vrouw Riny en ik tussen allemaal onbekenden
Maar dat duurde niet lang, voordat we elkaar kenden
Opgenomen worden in een gevormde groep in zo'n korte tijd
Het heeft ons bijzonder verblijd!
En toen Jakarta, na een lange vlucht
Een stinkende stad van brommers en leven onder de brug
Er ging iets door me heen , want dit is de stad waar ik mijn eerste levenslicht mocht zien
Als mijn ouders ook hier hadden moeten blijven was ik dan ook zo opgegroeid misschien?
Dan het optreden van het koor, het Erasmus Huis en vooral in de Wilemskerk
Daar zagen en hoorden we het koor weer aan het echte werk
De zielen van de 'oudjes' werden binnenste buiten gekeerd
Tranen vloeiden rijkelijk zo ge- emotioneerd
Dirigent, muzikanten en koor lieten zich niet kennen
En waren door geen Pastoor, Dominee of andere geestelijke te remmen
Ik kan me jullie Voorstellen en voel wat jullie bedoelen
Dat is naast die lachende gezichtjes dat jullie, als je zo doet, nog steeds die kleine handjes voelen
Richting Bandung en weer een stad met herinneringen
Mede door op de universiteit te zingen
Na een kort verblijf van twee dagen in hotel Preanger
Duurde het in de Rosenda in Baturraden ook niet langer
Maar na Baturraden, ongeveer een week
Raakten velemagen van streek
Er werd nergens anders meer over gesproken
Alsof het in de volledige groep begon te spoken
Bezette toiletten of wc-papier overbodig
Want hier hadden we echt de 'botol tjeblok' weer nodig
Maar het werd toen heel spontaan
Met het straaltje van de pot gedaan
6 t/m 8 juli
Drie dagen Yogyakarta, het Plaza hotel
De buitengewone betjak actie op de Malioboro met het hele stel
Maar toen...kwam de fantastische show
Kinderen, orkesten, de band en koor, een ieder steeg naar een onbereikbaar niveau
Dit was universitair
En met deze woorden ga ik zeker niet te ver
Maar ook dat veranderde in vergane glorie
Want verder ging de Merapi story
Het volgende op deze reis voerde ons naar een waar paleis
De Kereta Api, de comfortabele trein bracht ons naar het Oranje hotel
of Majapahit
En dan weet je niet wat je ziet
De tuinen, de galerijen, kranen van goud, drie-delige appartementen zou blijken
Want als er daar iemand op de pot zit kun je er zelfs van buitenaf naar kijken
Wat een succes de Kumpulan
Maar wat wil je dan?
Niet te geloven!
Door jullie optreden kwam hun verleden weer naar boven
Echt waar mensen, dat wat jullie hebben gegeven
Bezorgde deze mensen de dag van hun leven:
Het merg werd uit hun botten gezogen
Het vocht vloeide uit hun zielen
De liefde straalde uit hun harten
Mensen dit is ongelogen:
Want misschien onbedoeld.... Ik heb het ZELF gevoeld!!
Van Surabaya naar Bali, naar hotel Sanur Beach
En na een verblijf in een paleis is dat net als van een auto naar een fiets
Maar absoluut geen klagen
Of alleen nog steeds over onze magen
Met lui liggend op het strand
Hebben we dat ook weer vlug in eigen hand
Dan nog een laatste optreden, in weer een universiteit, van het koor
En opnieuw een optimaal gehoor
Zonder het te merken zijn we bezig aan de laatste dagen
Nog even vlug een duikje wagen
Inkopen doen voor thuis
En dan morgen voor velen na deze gezellige avond naar huis
Ere wie ere toekomt, coco, reisorganisatie correct geregeld en spontaan
Bedankt...klasse dit had een ander niet beter gedaan
Lieve mensen mede namens Riny een laatste klank
Dat we deel uit mochten maken van julli groep, daarvoor dank
We hebben weer ruim 80 'nieuwe' mensen ontmoet
Het heeft voldaan aan onze verwachtingen, het deed ons goed
Het Colourful City Koor zullen we nog vaak en veel gaan horen
Want het blijft klinken, als muziek in onze oren
Ik zeg het zacht...ook onze missies zijn volbracht
Bedankt en tot ziens lieve allemaal
Jullie uit Nijmegen of de buurt, wij Riny en Paul uit Oldenzaal
Bali is voor velen van ons een feest van herkenning! Even niet meer leven uit de koffer maar tot zondag in hetzelfde hotel. Wat een rust geeft dat.
Vrijdag 13 juli ons laatste optreden op de Universitas Dhyana Pura in Denpasar. Dit vond plaats op de faculteit van Toerisme. Op deze Christelijke universiteit sluit men de week af met een weekafsluiting. Op deze afsluiting traden wij op. De bus kon niet op de plaats van bestemming komen (de bus was te groot). Dat werd een wandeling van 2 km in de brandende zon! Ja het leven van een artiest is niet altijd even gemakkelijk.
Onze stemmen hadden wat rust gehad en we zongen weer uit volle borst ons repertoire. Iedereen was zeer te spreken over ons optreden. Dat was het dan, onze Indonesie tour eindigt hier in Denpasar. Zaterdag 14 juli hebben we een afscheidsavond met koor, band en aanhang.
Het programma op Java is volbracht. Het waren geweldige weken, waarin we heel veel gedaan en meegemaakt hebben. Muziek brengt veel moois teweeg. Vandaag met het vliegtuig naar Bali. Het is een vlucht van 36 minuten. Bali here we come. Tot vrijdag hebben we vrij en kunnen we wat uitrusten en genieten van de zon zee en strand!
Zo'n mooie kamer nodigt uit tot wakker blijven! Maar helaas vallen de luiken toch een keer dicht.
We zijn vandaag 10 juli de hele dag uitgenodigd voor de Indo reunie Surabaya. Het programma duurt van 10.00 - 16.00 uur. Er zijn 2 Indo clubs, de Indo club uit Soerabaya o.l.v. Eddie Samson en de Bambu. Bambu is een Indo club uit Australie, o.l.v. Andreas Flag. Deze heeft samen met de club uit Surabaya deze reunie georganiseerd. Ook de indo's die gesteund worden door Halin waren uitgenodigd. Een enthousiaste groep van mensen was aanwezig. We hebben veel gezongen, alleen met het koor maar ook met alle aanwezigen, die het Nederlands allemaal nog heel goed beheersen. Natuurlijk was er weer voor lekker eten gezorgd. Als afsluiting kreeg ieder koorlid een oorkonde met eigen naam erop, heel bijzonder. Wat een prachtige dag weer en hele dankbare mensen. Hier doen we het allemaal voor!
Voor de vroege opstaanders was er een excursie naar de Borobudur. Voor de uitslapers betekende het dat ze om 12.00 uur uitgecheckt moesten zijn. Om 14.00 uur vertrok de trein naar Surabaya. Wat een heerlijke reis. Vooral met heel veel beenruimte, goede airco en een prima service. Een mooi uitzicht over de rijstvelden, dorpjes, bossen enz.
Na 5 uur rijden in Surabaya gearriveerd. De bussen stonden al weer klaar om ons naar het hotel te brengen. Daar aangekomen waren de oh's en ah's niet van de lucht. Wat een prachtig onderkomen, het Hotel Majapahit Surabaya oftewel het voormalige Oranje hotel. Woorden schieten tekort. Maar onze fotograaf maakt er zeker foto's van, dus kunnen jullie ook meegenieten. Gaan nu ook proberen weer foto's te plaatsen.
Het restaurant waar we uitgenodigd waren was een prachtige gelegenheid in indonesische stijl tevens was het een museum met prachtig meubilair en mooie serviezen. Afgevaardigden van de universiteit heetten ons van harte welkom. De rector kwam iets later en hield ook nog een praatje. Een lekker buffet en een gezellige avond met elkaar.
De volgende morgen om half elf repetitie bij Yogyakarta State University Met de Violet Vocal Group en de Violet Orchestra.
Wij van het 'Imodium' koor moeten het vandaag zelfs zonder Johnny doen. Gelukkig hebben we in Frank, de pianist van de band, een uitstekende vervanger gevonden.
Na een goede repetitie terug naar het hotel. Om half zes weer present om gezamenlijk naar de universiteit te gaan voor ons optreden. De zaal was goed gevuld en evenals in Baturraden was ook de televisie aanwezig. Johnny heeft deze avond, hoewel nog wat bleekjes, weer gedirigeerd. Hoogtepunt was de Medley Nusantara die we samen met de violet Vocal Group, en de Violet Orchestra hebben gezongen o.l.v. Frank Deiman. Met 110 man op het podium een mooie afsluiting van de avond.
Moe maar voldaan weer naar het hotel. Morgen vooral gezond weer op.
